Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Άρωμα Επιλογών ΚΑΒΑΦΗΣ Παρασκευή 09 Μαϊου 2014

Άρωμα  Επιλογών ΚΑΒΑΦΗΣ   Παρασκευή  09  Μαΐου  2014  : 


***  Κ.Π. Καβάφης - Η Σατραπεία
    
headerhome-logo-1
Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
satrapy-arachosia
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.
Das Zeitalter des Perikles / Foltz - The Age of Pericles / Foltz - L'epoque de Pericles / Foltz
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984
kavafis_izlojba
 
    
kazantzakiskavafis
Η πιο εξαιρετική πνευματική φυσιογνωμία της Αιγύπτου είναι χωρίς άλλο ο ποιητής Καβάφης. Στο μεσόφωτο του αρχοντικού σπιτιού του, προσπαθούσα να διακρίνω τη μορφή του. Ανάμεσά μας είναι ένα μικρό τραπεζάκι, γιομάτο ποτήρια με χιώτικη μαστίχα και ουίσκι, και πίνουμε.
Μιλούμε για πλήθος πρόσωπα κι ιδέες, γελούμε, σωπαίνουμε, και πάλι αρχίζει, με κάποια προσπάθεια, η κουβέντα. Εγώ προσπαθώ να κρύψω στο γέλιο τη συγκίνηση και τη χαρά μου. Να ένας άνθρωπος μπροστά μου, άρτιος, που τελεί τον άθλο της τέχνης με υπερηφάνεια και σιωπή, αρχηγός ερημίτης κι υποτάσσει την περιέργεια, τη φιλοδοξία και τη φιληδονία στον αυστηρό ρυθμό μιας επικούρειας ασκητικής.
Έπρεπε να είχε γεννηθεί στο 15ο αιώνα στη Φλωρεντία, καρδινάλιος, μυστικοσύμβουλος του Πάπα, έκτακτος απεσταλμένος στο παλάτι του Δόγη, στη Βενετία, και επί πολλά χρόνια πίνοντας, αγαπώντας, χαζεύοντας στα κανάλια, γράφοντας, σωπαίνοντας –να διαπραγματεύεται τις πιο σατανικές και σκανδαλώδεις υποθέσεις της Καθολικής Εκκλησίας.
Ξεχωρίζω στα σκοτεινά, πάνου στο ντιβάνι, τη φυσιογνωμία του –πότε όλο έκφραση μεφιστοφελική κι ειρωνεία και τα ωραία μαύρα μάτια του ξάφνου αστράφτουν μόλις πέσει πάνω τους μια μικρή αχτίδα από το φως των κεριών, και κάποτε πάλι γέρνει, όλο φινέτσα, παρακμή και κούραση.
Η φωνή του είναι γεμάτη ακκισμούς και χρώμα –και χαίρουμαι με τέτοια φωνή να διατυπώνεται η πονηρή, όλο κοκεταρία, βαμμένη, στολισμένη γραία αμαρτωλή ψυχή του. Έτσι που για πρώτη φορά τον βλέπω απόψε και τον ακούω, νιώθω πόσο σοφά μια τέτοια πολύπλοκη, βαρυφορτωμένη ψυχή της άγιας παρακμής κατόρθωσε να βρει τη φόρμα της –την τέλεια που της ταιριάζει- στην τέχνη και να σωθεί.
Ο εξωτερικά πρόχειρος μα σοφά μελετημένος στίχος του Καβάφη, η θεληματικά αλλοπρόσαλλη γλώσσα του, η απλοϊκή ρίμα του, είναι το μόνο σώμα που θα μπορούσε πιστά να περικαλύψει και να φανερώσει την ψυχή του. Σώμα και ψυχή στα τραγούδια του είναι ένα. Σπάνια στην ιστορία της φιλολογίας μας μια τέτοια ενότητα υπήρξε τόσο οργανικά τέλεια. Ο Καβάφης είναι από τα τελευταία άνθη ενός πολιτισμού. Με διπλά, ξεθωριασμένα φύλλα, με μακρό ασθενικό κοτσάνι, δίχως σπόρο.
KavafisΟ Καβάφης έχει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά ενός εξαιρετικού ανθρώπου της παρακμής –σοφός, ειρωνικός, ηδονιστής, γόης, γιομάτος μνήμη. Ζει σαν αδιάφορος, σα θαρραλέος. Κοιτάζει ξαπλωμένος σε μια μαλακή πολυθρόνα από το παράθυρό του και περιμένει τους Βαρβάρους να προβάλουν. Κρατάει περγαμηνή με λεπτά, καλλιγραφημένα εγκώμια, είναι ντυμένος γιορτάσιμα, βαμμένος με προσοχή, και περιμένει. Μα οι βάρβαροι δεν έρχουνται, κι αναστενάζει κατά το βράδυ, ήσυχα, και χαμογελά ειρωνικά για την απλοϊκότητα της ψυχής του να ελπίζει.
Κοιτάω απόψε και χαίρουμαι τη γενναία αυτή ψυχή που αποχαιρετά αργά, παθητικά, χωρίς δύναμη και χωρίς λιποψυχία, την Αλεξάνδρεια που χάνει.
-    Μα δεν πίνετε καθόλου! Είναι χιώτικη, σας ορκίζουμαι! Γιατί σωπάσατε;
Σκύβει και μου γιομίζει το ποτήρι, και το μάτι του για μια στιγμή έλαμψε με σαρκασμό κι ευγένεια. Μα εγώ σώπαινα, γιατί συλλογίζουμουν το θαμαστό του τραγούδι Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον και δεν του αποκρίνουμουν, γιατί το έλεγα σιγά- σιγά από μέσα μου:
Σαν έξαφνα ώρα μεσάνυχτ’ ακουσθεί αόρατος θίασος να περνά με μουσικές εξαίσιες, με φωνές- την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες μη ανωφέλετα θρηνήσεις. Σαν έτοιμος από καιρός, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει. Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς. σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι, πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα, ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου, κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.
Το ίδιο βράδυ συμπόσιο αποχαιρετισμού.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτή τη βραδιά, γιατί, θαρρώ, χαρακτηρίζει την κρίσιμη εποχή που ζούμε. Είναι η απειλή χυμένη στον αέρα, η ανησυχία διαπερνά και τις πιο εγκάρδιες, αγαπημένες ώρες, και δίνει μια γεύση πολεμική στη φιλία. Ήμαστε μια δεκαπενταριά φίλοι, φάγαμε μαζί, γελάσαμε μια στιγμή, κι ύστερα ένας νεώτερός μου, μου είπε με στυγνότητα και ταραχή:
-    Είναι ανάγκη να μιλήσουμε απόψε, πριν να φύγετε. Πολλά από όσα γράψατε στην Αναγέννηση δεν τα δεχόμαστε. Με κοίταξε φρίσσοντας από αγάπη και μίσος και με κρατούσε. Κι εγώ που τρελαίνουμαι για τους νεώτερούς μου κι είναι το αυτί μου πάντα στηλωμένο, άγρυπνο, ανήσυχο, αρπαχτικό απάνου τους, χάρηκα.
- Θα παλέψουμε, αποκρίθηκα γελώντας, θα πείτε τη γνώμη σας, θα πω τη δική μου κι όποιον πάρει ο Χάρος!
Καθίσαμε όλοι γύρα από ένα μεγάλο τραπέζι, βάλαμε πρόεδρο το γιατρό Παύλο Πετρίδη κι άρχισε το πάλεμα. Ήξερα πως δεν θα μιλούσαμε για τέχνη. Λίγα χρόνια πριν, ο ανώτατος αυτός πνευματικός κύκλος της Αλεξάνδρειας θα συζητούσε, ως τα ξημερώματα, για τον Παλαμά και τον Καβάφη, για τα προβλήματα της τέχνης και της αισθητικής και θ’ απάγγελνε στίχους. Τώρα, όσες μέρες έμεινα μαζί τους, σπάνια, διαβατικά μιλήσαμε για λόγιους και φιλολογίες. Η ψυχή είχε μετατοπισθεί, το μέτωπο της μάχης είχε αλλάξει κατεύθυνση. Όλα μας φαίνουνταν παλιά, ξόμπλια μάταια, ασχολίες αργόσχολων και καθυστερημένων ανθρώπων.
Κι έτσι, απόψε, ένας αέρας πολεμικός είχε χυθεί τριγύρα μας. Οι νεώτεροι ήταν χλωμοί, λιγομίλητοι, βίαιοι. Μιλούσαν όπως πρέπει να μιλούν οι νέοι –αδίσταχτα. Ήταν μονοκόμματοι, ανένδοτοι, δίχως πολυεδρικά παιχνιδίσματα του μυαλού, πίστευαν. Μιλούσαμε –με συγκίνηση, σα να ξομολογιόμαστε- για το σημερινό χρέος του ανθρώπου, για το χρέος μας. Ανάμεσα στα διάφορα στρατόπεδα που συντάζουνται, σε ποιο πρέπει ο καθένας μας να ταχτεί και πώς να πολεμήσει.
Γρήγορα όλη αυτή η αποψινή φιλική σύναξη άρχισε να μετουσιώνεται σε πολεμικό συμβούλιο. Σα να ήμαστε αληθινά πολιορκημένοι και μαζευτήκαμε να πάρουμε απόφαση. Μοιραστήκαμε σε δυο κύρια στρατόπεδα. Άλλοι υποστηρίζουν πως πάντα τα οικονομικά αίτια είναι τα πρώτα κίνητρα της Ιστορίας. Μονάχα αυτά μπορούν να φωτίσουν την εξέλιξη της ζωής και να καθοδηγήσουν τη σκέψη και την πράξη μας. Όλα τα άλλα αίτια είναι δευτερογενή και παράγωγα. Άλλοι διαφωνούσαν. Ένας, διατυπώνοντας τη σκέψη του, είπε:
-    Συχνά αμφιβάλλω αν μονάχα τα οικονομικά αίτια μπορούν να εξηγήσουν τα πάντα. Μονάχα αν με στριμώξουν δέχουμαι την οικονομική αυτή παντοκρατορία. Αν με στριμώξουν, δηλαδή αν από τη θεωρία αναγκαστώ να πάω στην πράξη. Όποιος θεωρητικά επισκοπεί την εξέλιξη της ανθρώπινης ενέργειας, ίσως βρίσκεται υποχρεωμένος να δεχτεί και τον ψυχικό παράγοντα, κάποτε, ως τον πρωτεύοντα μοχλό της Ιστορίας. Όποιος όμως, αφήνοντας τη θεωρία, ρίχνεται στην πράξη, είναι υποχρεωμένος, για να έχει ένα σταθερό έδαφος να βαδίσει και να χτίσει, να δεχτεί μονάχα τον οικονομικό παράγοντα. Αλλιώς θα χαθεί σε μυστικές επικίντυνες αοριστίες.
Όταν ήρθε η σειρά μου να πω κι εγώ τη γνώμη μου, ομολογώ πως ήμουν λίγο συγκινημένος. Φιλικό τραπέζι ήταν τούτο, με αποχαιρετούσαν οι φίλοι μου, μα η στιγμή γύρω μας είναι τόσο κρίσιμη που δεν ανέχεται αισθηματικότητες. Κι οι φίλοι με κοίταζαν με σκληρότητα και περίμεναν. Προσπάθησα, λιγόλογα, να διατυπώσω το Credo μου:
-    Είμαι μονιστής. Ύλη και Πνεύμα βαθύτατα τα νιώθω ότι είναι ένα. Μέσα μου νιώθω μια μονάχα ουσία. Όταν όμως είμαι υποχρεωμένος να εκφραστώ, όπως απόψε, και να διατυπώσω την ουσία αυτή, αναγκάζουμε, φυσικά, να εκφραστώ με λέξες, δηλαδή με το λογικό. Επομένως, ακολουθώντας τη φύση του λογικού, χωρίζω αναγκαστικά ό,τι φύσει είναι αχώριστο. Κι επειδή οι ανθρώπινες αίστησες είναι περιορισμένες, από όλες τις άπειρες, πιθανόν, όψεις ή πηγές, αν θέλετε, της πραγματικότητας, ξεχωρίζω μονάχα δυο: αυτό που λέμε Ύλη κι αυτό που λέμε Πνέμα.
» Μια μονάχα λέξη: Ύλη ή Πνέμα, επειδή κατάντησε από τη χρήση η κάθε μια από τις λέξες αυτές να έχει ένα ορισμένος στενό περιεχόμενο, θα εξέφραζε μέρος μονάχα της πρώτης ουσίας, όπως τη νιώθω. Για αυτό, όταν θέλω να διατυπώσω με λέξες αυτό που είναι ένα, ξεχωρίζω σε δυο και τα ανώτατα κίνητρα της Ιστορίας –του ατόμου ή της ομάδας: την Πείνα και το Πάθος.
» Μεταχειρίζουμαι τη λέξη πάθος κι όχι η λέξη πνέμα, γιατί η λέξη αυτή έχει πάρει ένα ιδεολογικό, άυλο, απεσταγμένο περιεχόμενο, που μου είναι ακατανόητο και μισητό. Το «πνέμα» περιέχει πολύ περισσότερη «ύλη» απ’ ό,τι φαντάζουνται οι υλιστές. Καθώς και η «ύλη» περιέχει πολύ περισσότερο «πνέμα» απ’ ό,τι φαντάζουνται οι ιδεαλιστές.
» Ώστε ως εξής μπορώ να διατυπώσω τη σκέψη μου χοντρικά: Η πείνα –τα οικονομικά αίτια- είναι στις ομαλές, δηλαδή στις πλείστες στιγμές, το πρώτο κίνητρο. Μα στις κρίσιμες (θυμός, μίσος, έρωτας, ένστιχτο αναπαραγωγής κλπ) το πρώτο κίνητρο είναι το πάθος. Όμως, σύμφωνα με αυτά που είπα παραπάνω, όταν βαθύνουμε τις διαφωνίες μας, τις βλέπουμε να εξαφανίζουνται…»
Έτσι μιλούσαμε, και κόντευε πια να ξημερώσει.-
b19856     Πηγή: http://tapragmata.gr .
 
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
ulyssesΝα εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.
apollonio_ulysses1435Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
Βίντεο :  Με  ΕΛΛΗ  ΛΑΜΠΕΤΗ  ,.. http://youtu.be/1aFTuH1lwjM , 
 
 ***  Ο Καβάφης στην Αθήνα, το 2012
   
Ήταν το φθινόπωρο του 2012 που ο Κωνσταντίνος Καβάφης βρέθηκε στην Αθήνα. Μπήκε στο μετρό και κατέβηκε στο σταθμό της Ομόνοιας, πιστεύοντας ότι θα συναντούσε τον Παλαμά στο γνωστό τους στέκι.
Ο Παλαμάς τον είχε πικράνει, αφού σχολίασε για τον αιγυπτιώτη ποιητή: «Αυτός δεν κάνει ποίηση. Αυτός κάνει ρεπορτάζ από τους αιώνες.»
Και ήθελε να του μιλήσει, να ξεκαθαρίσει την παρεξήγηση.
Μόλις κατέβηκε από το τρένο είδε τρεις μαυροντυμένους νεαρούς να τον κοιτάνε παράξενα. Δεν τους έδωσε σημασία, φασισμός δεν είχε υπάρξει ακόμα στον κόσμο του, και αυτός ήταν συνηθισμένος στα πειράγματα των «αντρών».
Σαν τους πλησίασε όμως εκείνοι του έφραξαν το δρόμο.
«Που πας, μωρή αδελφάρα; Στο Χυτήριο;» του είπε ο ένας.
«Ορίστε;» έκανε ο Καβάφης.
Οι τρεις κοιταχτήκαν μεταξύ τους σαν άκουσαν την παράξενη προφορά του.
«Δεν είσαι Έλληνας, ρε πουστάρα;» του είπαν με μια φωνή.
«Σας παρακαλώ, κύριοι... Βεβαίως και είμαι Έλληνας. Είμαι Έλληνας της Αλεξανδρείας.»
Οι τρεις μαυροντυμένοι έμειναν για λίγο να σκέφτονται. Η μόνη Αλεξάνδρεια που τους ερχόταν στο μυαλό ήταν εκείνη στην Ημαθία.
Για να μη φανεί ανίδεος ο αρχηγός τους είπε:
«Βούλγαρος είσαι, ρε πουστάρα; Θεσσαλονικιός;»
«Κατάγομαι από την Πόλη, κύριοι, αλλά μεγάλωσα στην Αίγυπτο», απάντησε ο Καβάφης.
Ο αρχηγός των μαυροντυμένων άρχισε να ουρλιάζει:
«Αιγύπτιος είσαι, ρε; Και ήρθες στη χώρα μας να κάνεις πούστηδες τα παιδιά μας; Θα σε γαμήσω.»
Έπεσαν πάνω του και οι τρεις και άρχισαν να τον χτυπάνε με μανία. Πιο πολύ από το κεφάλι τον κλωτσούσαν στον κώλο, σαν να προσπαθούσαν να τον βιάσουν με τα πόδια τους.
Οι περαστικοί άνοιγαν το βήμα τους σαν τους έβλεπαν.
Μόνο μια κοπέλα στάθηκε και φώναξε:
«Τι κάνετε στον άνθρωπο; Παίρνω την αστυνομία».
«Πάρτηνε να τον βαράμε όλοι μαζί», της απάντησε ο μαυροντυμένος και συνέχισε το έργο του.
Όταν χορτάσανε αφήσανε τον ποιητή αιμόφυρτο στο έδαφος και έφυγαν προς αναζήτηση καινούριου θύματος.
Η κοπέλα πλησίασε τον Καβάφη και του έδωσε χαρτομάντιλα για να σκουπίσει το αίμα του.
«Τι έπαθαν αυτοί;» ρώτησε ο ποιητής.
«Χρυσαυγίτες ήταν», απάντησε η κοπέλα. «Τι να πάθουν;»
«Τι εννοείς;» ρώτησε ο ποιητής. «Χρυσαυγίτες...»
Μια λάμψη φάνηκε στα μάτια του. Του είχε αρέσει η λέξη...
Το περιπολικό ήρθε μετά από μισή ώρα. Οι αστυνομικοί πλησίασαν βαριεστημένοι τον Καβάφη και την κοπέλα.
«Τι έπαθε αυτός;» ρώτησε ο ένας.
«Του τη ‘πεσαν οι νεοναζί», είπε η κοπέλα.
«Έλληνας είναι;» αναρωτήθηκε μεγαλόφωνα ο αστυνομικός.
«Γιατί; Έχει σημασία;» είπε θυμωμένα η κοπέλα.
«Εσύ τι μιλάς;» της είπε ο δεύτερος αστυνομικός. «Η γκόμενα του είσαι;»
«Και τι σε νοιάζει ποιανού γκόμενα είμαι;»
Ο αστυνομικός την πλησίασε και στάθηκε μπροστά της.
«Συνέχισε λίγο ακόμα και θα σου δείξω ποιανού γκόμενα είσαι» της είπε απειλητικά.
Εκείνης της ήρθαν δάκρυα στα μάτια. Ήθελε να τους βρίσει, αλλά άκουσε τον Καβάφη να βογκά και συγκρατήθηκε.
«Έχεις ταυτότητα;» τον ρώτησε ο άλλος αστυνομικός χωρίς να μπει στον κόπο να σκύψει. «Πως ονομάζεσαι;»
«Κωνσταντίνος Καβάφης», ψιθύρισε εκείνος.
Κάμποσοι περαστικοί είχαν σταθεί και χάζευαν.
«Τι έγινε;» ρώτησε μια γυναίκα το διπλανό της.
«Τον έδειραν», είπε αδιάφορα εκείνος.
«Ξένος είναι;» ξαναρώτησε η γυναίκα.
«Μάλλον... Για να τον δείρουνε.»
«Καλά του κάνανε. Έχουμε γεμίσει ξένους.»
Και έφυγε γρήγορα για να προλάβει το τούρκικο σίριαλ.
Οι αστυνομικοί είχαν σηκώσει τον Καβάφη και τον πήγαιναν προς το περιπολικό.
«Που με πάτε;» είπε αυτός.
«Εξακρίβωση στοιχείων», του απάντησε ρομποτικά ο αστυνομικός.
Η κοπέλα που στεκόταν λίγο πίσω τους άρχισε να φωνάζει:
«Ο άνθρωπος είναι χτυπημένος! Στο νοσοκομείο πρέπει να πάει.»
«Σου μοιάζουμε για νοσοκόμοι;» είπε ειρωνικά ο ένας αστυνομικός.
Μερικοί νεαροί που είχαν δει τα φώτα του περιπολικού και έμαθαν τι είχε γίνει ξεκίνησαν να βρίζουν –από απόσταση:
«Γαμημένοι μπάτσοι, έχουμε τα στοιχεία σας. Αν πάθει τίποτα ο άνθρωπος...»
Οι αστυνομικοί πετάξανε τον Καβάφη στην πίσω θέση και ο οδηγός έπιασε τον ασύρματο:
«Ταραχές στην Ομόνοια με αναρχικούς», είπε και μπήκε μέσα.
Ο Καβάφης από το περιπολικό παρατηρούσε την Αθήνα. Πόσο είχε αλλάξει και πόσο ίδια ήταν! Του ήρθαν μερικοί στίχοι, αλλά δεν είχε χαρτί να τους γράψει και έφυγαν το ίδιο απότομα από το χτυπημένο κεφάλι του. Οι αστυνομικοί μιλούσαν για αγώνες ποδοσφαίρου.
Η κοπέλα γύρισε στο σπίτι της και έκατσε στον υπολογιστή για να γράψει κάτι στο μπλοκ της. Αλλά δεν έβλεπε την οθόνη από τα δάκρυα.
Ο μαυροντυμένος νεαρός, που πρώτος είχε ορμήσει στον Καβάφη, μπήκε στο σπίτι του τσαντισμένος.
«Που ήσουν;» του είπε η μάνα του χωρίς να σηκωθεί από την τηλεόραση.
«Γάμησε μας, ρε μάνα», είπε εκείνος και πήγε στο δωμάτιο του.
Στην τηλεόραση μιλούσε ο πρωθυπουργός:
«Οι θυσίες που κάνουμε φέρνουν επιτέλους αποτέλεσμα. Η ανάπτυξη...»
Ο ποιητής πέθανε λίγο πριν φτάσουν στο τμήμα. Ένα σπασμένο αγγείο, τίποτα παραπάνω....
Το φθινόπωρο του 2012, εν Αθήναις.
   Πηγή: sanejoker.blogspot.gr

***   Eρωτικά ποιήματα
   
Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα. Τρία ερωτικά ποιήματα από Καβάφη και Ελύτη.
_____________________________________________________________

Δεκέμβρης του 1903 (Κ.Π Καβάφης)

« Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω-
αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη , για τα μάτια
όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,
οι μέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,
ταις λέξεις και ταις φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν
εις όποιο θέμα κι’αν περνώ, όποιαν ιδέα κι αν λέγω.»
______________________________________________________________

Επέστρεφε (Κ.Π Καβάφης)

« Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με-
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη ,
κ’επιθυμία παλιά ξαναπερνά στο αίμα
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’αισθάνονται τα χέρια σαν ν’αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με τη νύχτα,
Όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…»
________________________________________________________________

Το Μονόγραμμα - Ελύτης

«…. Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’αλλού φερμένο
Δεν τ’αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ακούς
Είναι νωρίς μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα.
………………………………………………………..
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, ακούς
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα , μ’ακούς
Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ’ακούς
Μαχαίρι
Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ’ακούς
Είμαι εγώ, μ’ακούς
Σ’αγαπώ, μ’ακούς
…………………………………………………………
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ’ακούς
Της αγάπης
Μια για πάντα το κόψαμε
Και δεν γίνεται ν’ανθίσει αλλιώς, μ’ακούς
Σ’άλλη γη, σ’άλλο αστέρι, μ’ακούς
Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
Που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ακούς
Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ακούς
Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ακούς
Μες στη μέση της θάλασσας
Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’ ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ακούς
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει- ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει –ακούς;
Είμ’εγώ που φωνάζω κι ειμ’εγώ που κλαίω. Μ’ακούς
Σ’αγαπώ, σ’αγαπώ, μ’ακούς.»

***   Τα συναισθήματα του ανθρώπου – Παραμύθι
    
Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου.

Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.
Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε: "Τι είναι το κρυφτό;".
Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια-την οποία δεν την ενδιάφερε ποτέ τίποτα-να παίξουν κι αυτοί.
Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν: Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο Άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.
"Ένα, δύο, τρία" άρχισε να μετράει η Τρέλα.

Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε. Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.
Η Γεναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.
Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν. Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού. Το Πάθος και το Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.
Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

"....1000" μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.
Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ  μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία. Ένιωσε τον "ρυθμό" του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί. Σιγά σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.
Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογγητό πόνου.
Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πλήγωσει τα μάτια. Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.
Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει.
βίντεο : ; ...........................

***  Η ψυχολογία του φασίστα - Του Βασίλη Ραφαηλίδη
    
Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και ο Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός- και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ’ ουσίαν.
Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο. Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς. Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους. Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα.
Άλλωστε, οι στολές, οι παρελάσεις, οι λαμπαδηδρομίες, τα κολοσσιαία θεάματα αρένας, τα συνθήματα, το προγονικό μεγαλείο απ’ το οποίο ο χάλιας μικροαστός αντλεί δύναμη για να υποφέρει την ασημαντότητά του, όλα αυτά τα εκμεταλλεύτηκαν τέλεια όλοι οι φασίστες δικτάτορες. Και τα πλήθη ουρλιάζουν “ζήτω! Είσαι ο μπαμπάς μας”! Ο χάλιας μικροαστός πάντα έχει ανάγκη από έναν σούπερ πατέρα του έθνους, που να τον προστατεύει απ’ τους παμφάγους καπιταλιστές, αλλά και από τους κομμουνιστές που απειλούν το όνειρό του για ένα πέρασμα στην “ανώτερη τάξη”.
Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην “ανώτερη τάξη”. Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι αυτούς. Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τους επιτρέπει να ονειρεύονται το δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην “ανώτερη τάξη”.
Το Φολκσβάγκεν ( το Λαϊκό Όχημα) είναι δημιούργημα του Χίτλερ. Αλλά υπάρχει ακόμα. Και ο αγκυλωτός σταυρός (η σβάστικα), αυτό το εκπληχτικής ψυχολογικής αποτελεσματικότητας λαϊκό σύμβολο, που δίνει φτερά στο σταυρό και τον κάνει να γυρίζει και να αλέθει, θα δώσει και στο χριστιανισμό τη δυναμική που του λείπει. Τώρα πια δεν είναι αμαρτία να σκοτώνει ο καλός χριστιανός. Και ο Μεταξάς, όπως και ο Μουσολίνι άλλωστε, ξέρουν καλά τι κάνουν όταν υιοθετούν σα σύμβολο το διπλό πέλεκυ. Που κόβει κεφάλια και από τα δεξιά και από τ’ αριστερά.
Κάτω απ’ αυτές τις ιδιάζουσες στο φασισμό συνθήκες ψυχολογίας της μάζας, και με το πρόσθετο πραγματικό κίνητρο της απειλής της περιουσίας απ’ τον καταχτητή που, βέβαια, δεν καταχτά μια χώρα για να κάνει περίπατο υπό το σεληνόφως στις ακρογιαλιές αλλά για να επωφεληθεί υλικά, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι Έλληνες έτρεξαν με τέτοια προθυμία στο μέτωπο και πολέμησαν τόσο καλά τους Ιταλούς.
Όχι όμως και τους Γερμανούς. Που είχαν ισχυρότερα σύμβολα, ισχυρότερα κίνητρα και κυρίως ισχυρότερη μικροαστική τάξη απ’ αυτή των μεσογειακών λαών. Που ακόμα και τον πόλεμο τον αντιλαμβάνονται σαν λαϊκή γιορτή.”
Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
(Κεφάλαιο 15. Ο ελληνοϊταλικός Πόλεμος (της Αλβανίας) σελ. 153-154)


** BINTEOΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ...ΒΙΝΤΕΟΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ :
~  http://www.youtube.com/stamos01 ,     =3318   Video.-^
~  http://www.youtube.com/stamatios01 , =1785  video.-^
~  http://www.youtube.com/vlasiskal , =      1777   video.- ^
                                                     Σύνολο  :  6880  βίντεο ανηρτημένα .- ^

https://www.facebook.com/ArfaraKalamatasMessinias , =ARFARA MESSINIAS   2013. ~    566 .-    ,
 ~** http://facebook.com/home.php?=home?#!/?ref=home, 2495   . -   Φίλοι. -        
~** https://www.facebook.com/profile.php?id=1037492258 , 269   φίλοι .-    
~ https://www.facebook.com/SYLLOGOS.ARFARON.AG.THEODOROI , Σύλλογος Αθηναίων Αρφαραίων 135.-
**
***  ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ   ΜΑΪΟΥ 2014 : 
~ http://snsstamoskal.blogspot.gr/2014/05/01-2014.html , Πρωτομαγιά 01 Μαΐου 2014 Άρωμα όμορφης Ελλάδας , .-  
 
~  http://vlasisarfarablogspotcom.blogspot.gr/2014/05/02-2014.html  , Το αγιάζι στην ενημέρωση Παρασκευή 02 Μαΐου 2014 , Άρωμα  ενημέρωσης για  όλους  μας ,-
http://dimmetoparfara.blogspot.gr/2014/05/03-2014.html , Το αγιάζι στην ενημέρωση Σάββατο 03 Μαΐου 2014 .-
 http://arfara-messinias-stamos.blogspot.gr/2014/05/03-2014.html  , Άρωμα ενημέρωσης Σαββάτου 03 Μαϊου 2014 .-                                              
~ http://snsarfara.blogspot.gr/2014/05/18052014.html , Ανακήρυξης Υποψηφίων Δήμων Ν. Μεσσηνίας  για  εκλογές  18/05/2014 , Σάββατο, 3 Μαΐου 2014 .-
~ http://vlasisarfarablogspot.blogspot.gr/2014/05/03-05-2014.html , ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ  ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ  , Κυριακή 04 Μαΐου  2014 .-
http://httpdimmetoparfarablogspotcom.blogspot.gr/2014/05/04-2014.html , Το αγιάζι της ενημέρωσης Κυριακή 04 Μαΐου 2014.-                       
~ http://arfara-messinia-stamos.blogspot.gr/2014/05/05-2014.html , Το αγιάζι της ενημέρωσης Δευτέρα 05 Μαϊου 2014 .-                                                          
~    http://stamos-dynami.blogspot.gr/2014/05/18-25-2014.html , Συνδυασμοί και  υποψήφιοι για την Περιφέρεια  Πελοπονήσσου στις  εκλογές  18  και  25  Μαϊου  2014  , Δευτέρα  05 Μαΐου  2014 .
~ http://snsarfara-stamos-dynami.blogspot.gr/2014/05/18-25-2014-18-25-2014-05-2014-83.html  , ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ  ΕΚΛΟΓΕΣ 18 και  25/05 Συνδυασμοί  και όλοι οι υποψήφιοι Ν. Μεσσηνίας  2014 , ΤΡΙΤΗ  06  ΜΑΪΟΥ  2014.-
~ http://arfara-messinias-stamos-2010.blogspot.gr/2014/05/06-2014.html  , Το αγιάζι της ενημέρωσης Τρίτη 06 Μαϊου 2014  ,.-
~   http://arfara-kalamata-greece.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html  , ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΙ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ  ΚΩΝΣ/ΛΕΩΣ διατελέσαντες από  ιδρύσεως Οικ. Πατριαρχείου . Τρίτη  6/5/2014 .-
 ~ http://snsstamoskal.blogspot.gr/2014/05/07-2014.html , Το αγιάζι της ενημέρωσης Τετάρτη 07 Μαΐου 2014  .-
~ http://arfara-messinia-stamos-stamos.blogspot.gr/2014/05/08-2014.html , Το αγιάζι της ενημέρωσης Πέμπτη 08 Μαΐου 2014.-
~ http://asterasarfaron2011.blogspot.gr/2014/05/09-2014.html , ΚΑΒΑΦΗΣ ,  Άρωμα  Επιλογών  Παρασκευή 09 Μαΐου  2014 .-

***Αθλητικά βίντεο Τελευταίες Παρουριάσεις :
   ΠΑΟΚ- ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ 3-0 πλει οφ 7/5/2014 δηλώσεις  γκολ : http://youtu.be/7GgGMdJwA6M ,
 Αστέρας Τριπ-ΠΑΟ 1ο γκολ 29΄Κλωναρίδης πλει οφ 7/5/2014: http://youtu.be/cJh_IHdJ2Ms ,
Αστέρας-ΠΑΟ  2ο  γκολ Αμπειντ πλει οφ 7/5/2014 : http://youtu.be/rcyejk9WtFo ,
Αστέρας-ΠΑΟ μείωση  σκορ πλει οφ 7/5 2014 : http://youtu.be/KPfn2ZNTV3A ,
 ΑΣΤΕΡΑΣ-ΠΑΟ  1-3  3ο  γκολ Λαγός πλει οφ 7/5/2014 : http://youtu.be/2ulUj9vWuqc ,
~* ΤΡΙΠΟΛΗ-ΠΑΟ  1-3 πλει οφ 7/5/2014 φάσεις γκολ δηλώσεις  : http://youtu.be/6hG3m8ilTtY ,
~* Τρίπολη-ΠΑΟ 1-3 φάσεις  7/5/2014 :   , http://youtu.be/5kzdDhG_zBs ,
~*   Αστέρας Τρ.-ΠΑΟ 1-3  δηλώσεις προπονητή  ΠΑΟ  Γιάννη Αναστασίου 7/5/2013 : http://youtu.be/PEf6YiYKaRQ ,
 ~* ΑΣΤΕΡΑΣ-ΠΑΟ 1-3 δηλώσεις Γιάννης  Αναστασίου προπονητής ΠΑΟ  7/5/2014 : : http://youtu.be/J-rrP7-pID4 ,
~*Αστέρας  ΤΡΙΠΟΛΗ-ΠΑΟ 1-3 σχόλια φάσεις 7/5/2014 :  http://youtu.be/Ar8jlVjmLhg ,
***
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου